Poro, Re dell’Indie, HWV 28 – Poro, król Indii
muzyka Georg Friedrich Haendel
dramma per musica w trzech aktach
libretto wg adaptacji Antonia Salviego,
na podstawie „Alessandra nell’Indie” Metastasia 
premiera w King Theatre na Haymarket w Londynie,
2 lutego 1731
Premierowa obsada
Poro, król Indii (alt-kastrat) – Francesco Bernardini,
zwany Senesino
Cleofide (sopran) – Anna Maria Strada del Po
Alessandro (tenor) – Annibale Pio Fabri
Erissena (sopran) – Margherita Antonia Merighi
Gandarte (kontralt) – Francesca Bertolli
Timagene (bas) – Giovanni Giuseppe Commano
Akt 1
Podczas zwycięskiej kampanii Aleksandra Wielkiego w Indiach, król Porus po przegranej bitwie zamierza w rozpaczy odebrać sobie życie. Powstrzymuje go jednak jego przyjaciel Gandarte, który przypomina królowi o jego kochającej żonie, królowej Kleofide, i o tym, jak bardzo byłaby zrozpaczona jego śmiercią. Aby zapobiec pojmaniu króla przez nadciągające wojska, on i Gandarte zamieniają się ubraniami. Gandarte wygląda teraz jak król, a król jako zwykły wojownik przybiera imię Asbite (È prezzo leggiero). Asbite zostaje jednak pojmany i zaprowadzony przed oblicze zwycięzcy. Aleksander przekazuje mu miecz i posłanie do króla z wezwaniem do poddania się. Asbite/Porus odgraża się na odchodnym (Vedrai con tuo periglio)
Siostra Poro, księżniczka Erissena, również staje przed Aleksandrem, który jest wobec niej rycerski (Vil trofeo d’un alma imbelle). Uroda księżniczki wywiera wrażenie na generale Timagene, jednak Erissena odrzuca jego zaloty (Chi veve amante) .
Tymczasem Poro przybywa do pałacu Kleofide, zarzuca jej zdradę, jednak Obużona Kleofide wymusza na nim przyrzeczenie, że będzie jej ufał (Se mai più). Do pałacu przybywa również Erissena, uwolniona przez Aleksandra. Na wieść o tym Kleofide dyplomatycznie przesyła pozdrowienia zwycięskiemu Alessandrowi, co znów wzbudza zazdrość Porusa. Kleofide przypomina mu o przyrzeczeniu (Se mai turbo). Gandarte przynosi Porusowi wiadomość, że Aleksander nie przejrzał ich podstępu i uważa go za króla. Donosi mu, że wojska Aleksandra są niezadowolone i planują bunt, co jednak niezbyt interesuje zazdrosnego króla (Se possono tanto).
Sam Gandarte jest zakochany w Erissenie i ze smutkiem obserwuje, że chwali ona liczne zalety Aleksandra. Jego wzdychania niezbyt obchodzą Erissenę (Compagni nell’amore).
Kleofide przybywa do obozu Greków i prosi Alessandra o okazanie łaski pokonanemu mężowi. Aleksander jest oczarowany jej osobą(Se amor a questo), co obserwuje Porus jako Asbite i uznaje za dowód planowanej zdrady. Kleofide oskarża go o niesłuszne podejrzenia (duetto: Se mai turbo/Se mai più).
Akt 2
Aleksander składa wizytę Cleofide w pałacu, co jeszcze wzmaga zazdrość Porusa. Postanawia on zaatakować greckie poselstwo, ale ponownie zostaje pokonany (Sinfonia). Małżonkowie jednają się w obliczu niebezpieczeństwa (duetto: Caro/Dolce, amico amplesso). Zrozpaczony król postanawia zabić najpierw Kleofide, a potem siebie. Aleksander zaskakuje go, gdy ten ma zamiar dźgnąć Cleofide i każe go aresztować, wciąż sądząc, że ma do czynienia z Asbite. Kleofide wstawia się za nim, jednak bezskutecznie (D’un barbaro scortese). Przekazuje jednak Asbite „wiadomość” dla Porusa (Digli, ch’io son fedele). Niespodziewanie Asbite/Porus zostaje uwolniony przez Timagene. Generał wie, że wojska Alessandra planują bunt i chce się do niego przyłączyć. Sądzi, że Asbite może im się przydać. Zdumiony Porus rozważa planowaną zdradę (Senza procelle ancora si perde).
Alessandro proponuje Kleofide, aby została jego królową, ale ona odmawia. Erissena przynosi straszne wieści – Poro, próbując ucieczki, utonął podczas przeprawy przez rzekę. Kleofide jest zrozpaczona (Se il Ciel mi diride).
Akt 3
Erissena, ku swemu zaskoczeniu, spotyka przebranego Porusa w ogrodach królewskich. Ten zdradza jej plan spisku z Timogene i zemsty się na Aleksandrze. wysyła Erissenę do greckiego generała z listem (Risveglia lo sdegno).
Cleofide zgadza się poślubić Alessandra, co wzbudza zdumienie Erisseny, jednak królowa odpowiada jej enigmatycznie (Se troppo crede). Erissena zdradza Aleksandrowi plan spisku i przekazuje list. Generał zostaje aresztowany, Aleksander jednak mu przebacza (Serbati, a grandi imprese).
Porus dowiaduje się o planowanym slubie i przezywa załamanie (Dov’è? S’affretti). Gandarte podąża za władcą i czule żegna Erissenę (Mio ben, ricordati). Ona jednak nie traci nadziei (Son confusa pastorella).
W świątyni trwają przygotowania do ślubu, zostaje rozpalony ofiarny ogień. Kleofide wyjawia Aleksandrowi, że jako wdowa zamierza się rzucić w płomienie (Spirto amato). Sytuacje obserwuje Porus i poruszony na kolana błaga żonę o zmianę decyzji. Aleksander wreszcie odkrywa, że Asbite to tak naprawdę Porus i jest głęboko wzruszony oddaniem obojga małżonków. Wybacza planowany spisek, łączy małżonków i oferuje Poro przyjaźń (duetto: Caro, vieni al mio seno). Wszyscy świętują szczęśliwy finał (Coro: Dopo tanto penare).
Relacja: Poro-show, czyli prapremiera na opera Rara