Il Maestro di Musica – pasticcio na podstawie opera buffa L’Orazio Paula Auletty, premiera w King’s Theatre w Londynie, 29 listopada 1748 (Pergolesi – niektóre arie)
Archiwa tagu: opera barokowa
Opery Monteverdiego
Gli amori di Diana ed’Endimione – zaginione, intermedium w czterech scenach, libretto nieznane, premiera w Palazzo Ducale w Mantui, podczas karnawału 1604/1605, trzecia z planowanych pięciu intermezzo wprowadzonych pomiędzy aktami l’Aminta według Tasso, wykonane w Teatro Farnese w Parmie, 13 grudnia 1628, z okazji ślubu Odoarda Farnese z Margueritą de’Medici
Gli amori de Dido e Enea – zaginione, intermezzo, libretto Ascanio Pio, druga z planowanych pięciu intermezzo wprowadzonych pomiędzy aktami l’Aminta wg Torquata Tassa, wykonane w Teatro Farnese w Parmie, 13 grudnia 1628, z okazji ślubu Odoarda Farnese z Małgorzatą de’Medici
Andromeda – zaginione, favola in musica, libretto Ercole Marigliani, premiera w Palazzo Ducale w Mantui, podczas karnawału 1619/1620
Apollo e Dafne – zaginione, znane z listów Monteverdiego, kantata teatrale/ballo, libretto Alessandro Striggio, premiera w Palazzo Ducale w Mantui, luty 1620
Gli Argonauti – zaginione, znane z listów Monteverdiego, intermezzo/mascherata, libretto Ascanio Pio/Claudio Achillini, czwarta z planowanych pięciu intermezzo wprowadzonych pomiędzy aktami l’Aminta wg Torquata Tassa, wykonane w Teatro Farnese w Parmie, 13 grudnia 1628, z okazji ślubu Odoarda Farnese z Margueritą de’Medici
Armida abbandonata – zaginione, znane z listów Monteverdiego, libretto wg „Jerozolimy wyzwolonej” Torquata Tassa, skomponowane 1626/1627 dla Mantui
Il combattimento di Tankredi e Clorinda
Bradamante (Meliso e Bradamante) – zaginione, intermezzo, libetto wg Torquata Tassa, wykonane w Teatro Farnese w Parmie, 13 grudnia 1628, z okazji ślubu Odoarda Farnese z Margueritą de’Medici
La conjiunta d’Alceste e d’Admeto – zaginione, niedokończone, libretto Scipione Agnelli, luty 1617, zamówione z okazji ślubu księcia Ferdinanda Gonzagi z księżniczką Katarzyną di Medici,
Delia e Ulisse – napisane we współpracy z Francesco Manelli, dla Teatro Giustavilanni w Bolonii, 1630
La finta pazza Licori – zaginione, znane z listów Monteverdiego, commedia pastorale, libretto Giulio Strozzi, premiera 1627, zamówienie Vincenta II Gonzagi na jego inaugurację jako księcia Manui
L’Idropica – zaginione, prolog „Ha cento lustri con etereo giro”, libretto Gabriello Chiabrera wg „La idropica” Giovanniego Battisty Guariniego, premiera w Mantui, 2 czerwca 1608, z okazji ślubu księcia Francesca Gonzagi z księżniczką Małgorzatą Sabaudzką (intermezzi: Salomone Rossi, Giovanni Giacomo Gastoldi, Paolo Biat, Giulio Cesare Monteverdi)
La Maddalena – prolog „Su le penne de’venti il ciel varcando”,wg La Magdalena Giovanniego Battisty Anreiniego, premiera w Mantui, marzec 1617
Mercurio e Marte – zaginione, Borneo regale, libretto Claudio Achillini, premiera Palazzo Farnese w Parmie, 21 grudnia 1628
Le nozze d’Enea con Lavinia – zaginione, tragedia di lieto fine, libretto Giacomo Badoro, premiera w Teatro SS. Giovanni e Paolo w Wenecji, 1641
Le nozze di Tetide – zaginione, znane z listów Monteverdiego, favola marittima, libretto Scipione Agnelli, 1616, zamówione z okazji ślubu księcia Ferdinanda Gonzagi z księżniczką Katarzyną di Medici
Proserpina rapita – zaginiona, libretto Giulio Strozzi, premiera w Palazzo Mocenigo w Wenecji, kwiecień 1630 z okazji ślubu Lorenza Giustinianiego z Giustnianą, córką Moceniga
Tirsi e Clori – ballo, libretto Alessandro Striggio, premiera w Palazzo Ducale w Matui, styczeń 1616
La vittoria d’amore – zaginione, baletto, libretto Bernardo Morando, premiera w Citadella w Piacezy, 7 lutego 1641
Opery Landiego
Il pregi della primavera –libretto Ottaviano Castelli, premiera w Castel Gandolfo w Rzymie, 1635
La Morte d’Orfeo – tregicomedia pastorale w pięciu aktach, libretto Stefano Landi na motywach „La favola d’Orfeo” Angela Poliziano, premiera w Rzymie, 1 czerwca 1619, dedykowane Alessandro Matthei
Opery Kapsbergera
Apotheosis sive Consecratio SS Ignatii et Francisci Xaverii – dramma sacra w pięciu aktach, libretto Orazio Grassi, premiera w Collegio Romano w Rzymie, 1622, z okazji kanonizacji Ignacego Loyoli, założyciela zakonu jezuitów i Franciszka Ksawerego, zwanego apostołem Indii
Fetonte, dramma recitato a più voci – opera, premiera 1630 w Rzymie, zaginiona
La vittoria del principe Vladislao in Valacchia – opera, skomponowana w 1625, zaginiona
Opery i oratoria Haendla
Caio Fabriccio – pasticcio, libretto Apostolo Zeno, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 4 listopada 1733
Catone – pasticcio, libretto Pietro Metastasio, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 4 listopada 1732
Didone abbandonata – pasticcio, libretto Pietro Metastasio, premiera w Royal Theatre w Covent Garden w Londynie, 13 kwietnia 1737
L’Elpidia overo rivali generosi – pasticcio, libretto Nicola Haym według Apostolo Zeno, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 11 maja 1725
Esther – oratorium w sześciu scenach, libretto John Arbuthnot i Alexander Pope według biblijnej Księgi Estery i sztuki Jeana Racine’a, premiera w Cannons, 1718
Florindo – zaginione, opera w trzech aktach, libretto Heinrich Hinsch, premiera w Theater am Gänsemarkt w Hamburgu, styczeń 1708 (także Daphne lub Florindo und Daphne)
Germanico – zaginione, odnalezione w 2007 w bibliotece konserwatorium Luigi Cherubini we Florencji, premiera w Wenecji, 1706 (?)
Giove in Argo – pasticcio w trzech aktach, libretto Antonio Maria Lucchini, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 1 maja 1739
Giustinio – dramma per musica w trzech aktach, libretto Nicolò Beregani i Pietro Pariati, premiera w Royal Theatre w Covent Garden w Londynie, 16 lutego 1737
Imeneo – dramma per musica w trzech aktach, libretto według Silvia Stampiglii, premiera w Royal Theatre Lincoln’s Inn Fields w Londynie, 22 listopada 1740
Lotario – dramma per musica w trzech aktach, libretto Giacomo Rossi według Antonia Salviego, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 2 grudnia 1729
Lucio Papiro dittatore – pasticcio, libretto według Apostolo Zeno i C.I. frugoni, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 23 maja 1732
Lucio vero – pasticcio w trzech aktach, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 14 listopada 1745 („Middlesex” opera company)
Nero – zaginione, opera w trzech aktach, libretto Friedrich Christian Feustking, premiera w Theater am Gänsemarkt w Hamburgu, 25 luty 1705
Oreste – pasticcio w trzech aktach, libretto Giangualberto Barlocci, premiera w Royal Theatre w Covent Garden w Londynie, 18 listopada 1734
Ormisda – pasticcio, libretto Apostolo Zeno, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 4 kwietnia 1730
In Parnasso in festa per gli sponsali di Teti e Peleo– serenata w trzech częściach, libretto giacomo Rossi (?), premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 13 marca 1734, z okazji ślubu księżniczki Anny, córki króla Jerzego II, z księciem Wilhelmem IV d’Orange-Nassau
Partenope – dramma per musica w trzech aktach, libretto według Silvia Stampiglii, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 24 lutego 1730
Riccardo Primo, Rè d’Inghilterra – dramma per musica w trzech aktach, libretto Paolo Antonio Rolli według „Isacio tiranno” Francesca Brianiego, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 11 listopada 1727
Rodelinda, Regina de’Longobardi
Scipione albo Publio Cornelio Scipione – dramma per musica w trzech aktach, libretto Paolo Antonio Rolli według Antonia Salviego, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 12 marca 1726
Semiramide riconosciuta – pasticcio, libretto Pietro Metastasio, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 30 października 1733
Serse – dramma per musica w trzech aktach, libretto według Niccolò Minata i Silvia Stamipigliego, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 15 kwietnia 1738
Lucio Cornelio Silla – dramma per musica w trzech aktach, libretto Giacomo Rossi, premiera w Burlington House (Queen’s Theatre ?) w Londynie, czerwiec 1713
Siroe, Rè di Persia – dramma per musica w trzech aktach, libretto Nicola Francesco Haym według Pietra Metastasia, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 17 lutego 1728
Sosarme, Rè di Media – dramma per musica w trzech aktach, libretto według „Dionisio, Re di Portogallo” Antonia Salvego, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 15 lutego 1732
Theodora – oratorium w trzech aktach, libretto Thomas Morell według Roberta Boyle’a, premiera w Royal Theatre w Covent Garden w Londynie, 16 marca 1750
Tito imperatore – libretto według „Berenice” Jeana Racine’a, skomponowane w październiku i listopadzie 1731 (tylko sceny I i III z I aktu – włączone do Ezio)
Il trionfo del Tempo e del Disinganno
Venceslao – pasticcio, libretto Paolo Rossi według Apostolo Zeno, premiera w King’s Theatre na Haymarket w Londynie, 11 (12?) stycznia 1731 (Gerg Friedrich Haendel, Leonardo Vinci, Johann Adolph Hasse, Nicola Porpora)
Opery Caldary
Achille in Sciro – opera w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 13 lutego 1736, z okazji zaślubin arcyksiężnej Marii-Teresy z księciem loretańskim François-Etienne’em, dekoracje bracia Antonio i Giuseppe Galli-Bibiena
Adriano in Siria – drama per musica w trzech aktach, libretto Pietro Matastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 3 listopada 1732, z okazji czterdziestych siódmych urodzin cesarza Karola VI, wykonawcy: Gaetano Orsini, kastrat alt (Ariano), Ursula Anna Theresia Holzhauser, zwana Reutterin, żona kompozytora dworu Georga Reutera młodszego, sopran (Emirena), Barbara Pisani, sopran (Sabina), Pietro Casati, kastrat alt (Farnaspe), Annibale Pio Fabri, ténor (Osroa), Cristoforo Praun, bas (Aquilio).
Amalasunta – opera w trzech aktach, libretto Nicodemo Blioni, premiera na zamku Questenberga w Jaroměřicach, 1726
Amor non ha legge – favola pastorale, libretto Nicodemo Blioni, premiera na zamku Questenberga w Jaroměřicach, 1726
L’Anagilda – dramma per musica w trzech aktach, libretto Girolamo Gigli według „Storia della perdita e riacquisto della Spagna” Bartolomea de Rogatis, premiera w teatrze Palazzo Ruspoli w Rzymie, 4 stycznia 1711, z intermezzo Dorinda e Grulo lub Pimpinone e Vespetta , wykonawcy: Anna Maria De Piez, zwana Mariuccia (Anagilda), Caterina Petrolli, kontralt (Elvira), Giovanni Maria Morosi, zwany Morosino, kastrat sopran (Ferdinando), Giovanni Battista Mirelli, kastrat alt (Garzia), Annibale Pio Fabri, tenor (Dorina, intermezzo), Giovanni Battista Cavana, bas (Grullo, intermezzo), wznowione w Perugii, karnawał 1713 oraz w Foligno, 3 styczeń 1722
Andromaca – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Teatro della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1724, z intermezzo Madame ed il cuoco (libretto Trotti)
Apollo in cielo – componimento da camera w jednym akcie, libretto Pietro Pariati, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1720
L’Argene – trattenimento per musica w trzech aktach, libretto Paolo Emilio Badi, premiera w Accademia ai Saloni w Wenecji, 1689
L’Arminio – opera w trzech aktach, libretto Antonio Salvi, premiera w teatrze San Agostino w Genui, 1705
L’Asilo d’amore – festa teatrale w jednym akcie, libretto Pietro Metastasio, premiera w Linzu, 28 sierpnia 1732
Astarto – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno i Pietro Pariasi, premiera na dworze w Salzburgu, 4 października 1725
Astrolobeo e Lisetta – intermezzo, premiera w Rzymie, 1711
Atamo huomo vecchio e Palancha giovine – intermezzo, premiera w Wiedniu, 1721
L’Atenaide – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Barcelonie, 1709, powtórna premiera w Hoftheater w Wiedniu, 1714 (II akt Caldara, I akt Andrea Fiorè, III akt Francesco Gasparini)
Barlafuso e Pipa – intermezzo w trzech częściach do Il Costantino Antonia Lottiego, libretto Francesco Rinaldo Cantù, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 19 listopada 1716
Caio Marzio Coriolano – opera w trzech aktach, libretto Pietro Pariati, premiera w Teatro della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1717
Caio Fabrizio – dramma per musica w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 13 listopada 1729
Camaide, imperatore della Cina – opera w trzech aktach, libretto Domenico Lalli, premiera na dworze w Salzburgu, 4 października 1722, z intermezzo La Marchesina di Nanchin
Chi s’arma di virtu vince ogni afetto – libretto I. Buonaccorsi, premiera w Rzymie, 1709
Le Cinesi – componimento drammatico w jednym akcie, libretto Pietro Metastasio, premiera na dworze w Wiedniu, 1735
Ciro riconosciuto – dramma per musica w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Giardio della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1736, z okazji urodzin cesarzowej Elżbiety-Krystyny, choreografia baletu Alessandro Phillibois,
La clemenza di Tito – dramma per musica w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1734, z okazji urodzin cesarza Karola VI, dekoracje bracia Giuseppe i Antonio Galli-Bibiena, choreografia baletu Aleksandro Phillibois, wykonawcy; Piero Casati, kontralt (Tito), Ursula Anna Theresia Holzhauser, zwana Reutterin, żona kompozytora dworu Georga Reutera młodszego, sopran (Vitellia), Felice Salimbeni, kastrat sopran (Sesto), Giuseppe Monteriso, sopran (Annio), Barbara Pisani, sopran (Servilia), Cristoforo Praun, bas (Publio)
La concordia de’pianeti – componimento teatralne w jednym akcie, libretto Pietro Pariati, premiera w Znojmo, 19 listopada 1723
La contesa dei numi – servizio di camera w dwóch aktach, libretto G. Prescimonio, premiera na zamku w Pradze, 1 października 1723, z okazji koronacji cesarza Karola VI na króla Czech,
La Corona d’Imeneo – festa per musica w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera na dworze w Wiedniu, 13 marca 1728
La constanza in amor vince l’inganno – opera w trzech aktach, premiera w Mantui, 1701 (jako opera pastorale), poprawiona i wystawiona powtórnie w Maceracie, 1710 (?) i w Palazzo Ruspoli w Rzymie, 6 lutego 1711, z intermezzo Vespetta e Pimpione Francesca Gaspariniego
Il Costatino – libretto Apostolo Zeno, premiera w Wiedniu, 1716
Dafne – dramma pastorale per musica w trzech aktach, libretto Giovanni Biavi, premiera w Salzburgu, 4 października 1719
Demetrio – dramma per musica w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1731, na cześć cesarza Karola VI, dekoracje Antonio Galli-Bibiena, choreografia baletu Alessandro Phillebois (I i III akt) i Simon Pietro Levassori della Motta (II akt)
Domofonte – dramma per musica w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1733, na cześć cesarza Karola VI, dekoracje Antonio Galli-Bibiena, choreografia baletu Alessandro Phillebois
Dialogo tra vera disciplina ed il Genio – festa do camera w jednym akcie, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Teatro della Favorita w Wiedniu, 15 października 1730
I disingannati – commedia per musicaw trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini na podstawie „Mizantropa” Moliera, premiera w Teatrino di Corte w Wiedniu, 8 lutego 1729
Gon Chisciotte in corte della duchessa – opera serio ridicola w pięciu aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini na podstawie „Don Kichota” Miguela de Servantesa, premiera w Teatrino di Corte w Wiedniu, 3 lutego 1727
Dorinda e Grullo – premiera w Foligno, 1721
I due dittatiori – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1726
La Dulcinea e cuoco – intermezzo, premiera w Neapolu, 1715
Gli equivoci nel sembiante – opera w trzech aktach, libretto Domenico Filippi Contini, premiera w Teatro Nuovo w Casale, 1703
Gli ecclessi dell’infedelta – opera w trzech aktach, libretto Domenico Lalli, premiera na zamku w Salzburgu, 1720
Enone – opera w pięciu aktach, libretto Apostolo Zeno na podstawie „L’Epitia” Giovanniego Battisty Giraldiego, premiera w Giardino della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1730
L’Etearco – opera w trzech aktach, libretto Silvio Stampiglia, premiera w Salzburgu, 1726
Euristeo – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera na dworze w Wiedniu, 16 maja 1724, a także w Jaroměřicach, 1724
Farnace – opera w trzech aktach, libretto Lorenzo Morani, premiera w teatrze San Angelo w Wenecji, jesień 1703
Il finto Policare – tragicommedia per musica w trzech aktach, libretto Pietro Pariasi, premiera na zamku w Salzburgu, 1724
La forza dell’amicizia ovvero Pilade e Oreste – opera w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Grazu, 17 sierpnia 1728 (II i III akt Caldara, I akt Georg Reutter), z intermezzo Alisca e Bleso
Il Germanio marte – opera w trzech aktach, premiera na zamku w Salzburgu, 4 października 1721, z intermezzo Grespilla e Fanfarone
Girlanda di Fiori – premiera w Wiedniu, 1726
Gianguir, imperatore del Mongol – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1724
Il giubilo della Salza – festa, libretto R.M. Rossi, premiera w Salzburgu, lato 1716
Gunio Bruto ovvero La Caduta dei Tarquini – opera w trzech aktach, libretto Giacomo Sinibaldi, skomponowane w Rzymie, 1711, przeznaczone do wystawienia w Wiedniu, nie wystawione (akt III Caldara, akt I Carlo Francesco Cesarini, alt III Aleksandro Scarlatti)
Il Giuoco del Quadriglio – opera di camera, 1734
La grazie vindicate – componimento drammatico w jednym akcie, libretto Pietro Metastasio, premiera w Giardinio della Favorita(?) w Wiedniu, 28 sierpnia 1735, z okazji narodzin księżniczki Elizy
Grespilla e Fanfarone – intermezzo do Il Germanio marte, premiera na zamku w Salzburgu, 4 października 1721
Ifigenia in Aulide – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno na podstawie Eurypidesa, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 5 listopada 1718
Imeneo – pastorale w trzech aktach, libretto Pietro Pariasi, premiera w Barcelonie, 1708, nowa wersja libretta Apostolo Zeno, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1727
L’Inganno tradito dall’amore – opera w trzech aktach, libretto Antonio Maria Lucchini, premiera w pałacu arcybiskupim w Salzburgu, 1720, z intermezzo Atamo huomo vecchio e Palancha giovine (Wiedeń, 1721)
L’ingratitudine castigata – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silvani, premiera w Wenecji, 1698, lub w Rzymie, 1709, ponownie w Wiedniu, 1737
L’Inimico generoso – opera w trzech aktach, premiera w Teatro Malvezzi w Bolonii, 1709
Lisetta ed Astrobolo – intermezzo do opery La verità nell’inganno ossia Arsinoe, premiera w Salzburgu, 15 listopada 1727, oraz do opery Il Tiridate ossia verità nell’inganno, premiera w Wiedniu, 1730
Livia – festa teatrale w jednym akcie, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 19 listopada 1731
Le Lodi d’Augusto – festa da camera w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 1 października 1734
Lucio Papirio dittatore – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1719, na cześć cesarza Karola VI, na zamówienie cesarzowej Elżbiety-Krystyny, ponownie w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji, 1721
Madame ed il cuoco – intermezzo do opery Andromaca, premiera w Wiedniu, 1724
Il Maggior grande – componimento per musica da camera w jednym akcie, libretto Pietro Pariati, premiera na dworze w Wiedniu, 1 października 1716
La Marchesina di Nanchin – intermezzo do opery Camaide, imperatore della Cina, libretto Domenico Lalli, premiera w Salzburgu, 4 października 1722
Mercurio, Adone, Venere – premiera w Mediolanie, 1711
Mitridate – opera w pięciu aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1728, na cześć cesarza Karola VI
Il Natale d’Augusto – festa w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini według „Metamorfoz” Owidiusza, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 1 października 1733
Il Natale di Minerva – festa per musica w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Wiedniu, 1729
Il Natale di Minerva Tritonia – festa per musica w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1735
Nigella e Tirsi – pastorale w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Wiedniu, 1726
Nitocri – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Teatro della Favorita w Wiedniu, 30 sierpnia 1722
Il nome più glorioso – componimento da camera w jednym akcie, libretto Pietro Pariati, premiera w Barcelonie, 4 listopada 1709
L’Olimpiade – dramma per musica w trzech aktach, libretto Pietro Metastasio, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1733, z okazji urodzin cesarzowej Elżbiety-Krystyny, dekoracje Giuseppe Galli-Bibiena, choreografia baletu Alessandro Phillebois
L’Oracolo in sogno – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silviani, premiera w Teatro di Mantova w Mantui, 6 listopadzie 1699, wznowione w San Angelo w Wenecji, styczeń 1700 (akt I Caldara, akt II Antonio Quitavalle, akt III Carlo Francesco Pollarolo)
Ormisda re di Persia – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1721, na cześć cesarza Karola VI
Ornospade – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1727
Paride sull’Ida ovvero Gli amori di Paride con Enone – fasola pastorale w trzech aktach, premiera w Teatro di Mantova w Mantui, wiosna 1704 (z ariami Antonia Quintavallego)
La Partenope – opera w trzech aktach, libretto Silnio Stampiglia, premiera w Teatro di Mantova w Mantui, maj 1701 (wątpliwe), wznowione w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji, 1707 (na premierze mógł być obecny Haendel podczas swojego pierwszego pobytu w Wenecji), wznowione w Bonascossi w Ferrarze, maj 1709
La patienza di Socrate con due mogli – scherzo drammatico w trzech aktach, libretto Piccolo Minato, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1731 (uwertura i I akt Caldara, II i III akt Georg Reuter)
Pimpinone e Vespetta – intermezzo do opery L’Anagilda, premiera w Rzymie, 1711
Il piu bel nome – componimento da camera w jednym akcie, libretto Pietro Pariasi, premiera podczas otwarcie Teatro de la Santa Cruz w Barcelonie, 2 sierpnia 1708, z okazji ślubu arcyksięcia Karola Habsburga z Elżbietą Brünswick-Wolfenbuttel
La promesa serbata al primo – opera w trzech aktach, premiera w teatrze SS Giovanni e Paolo w Wenecji, karnawał 1697
Psiche – componimento da camera w jednym akcie, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 19 listopada 1720 ( z ariami Johanna Josepha Fuxa)
Sancio Panza governatore dell’isola Barattaria – commedia per musica w trzech aktach, libretto Giovanni Claudio Pasquini na podstawie „Don Kichota” Miguela de Servantesa, premiera w Teatrino di Corte w Wiedniu, 27 styczeń 1733
Scipione nelle Spagne – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1722
Scipione Africano il maggiore – festa do camera w jednym akcie, libretto Giovanni Claudio Pasquini, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1735
Il serva illustrata del merito – libretto G. Biavi, nie wystawiona
Il selvaggio eroe – tragikomedia eroico-pastorale w pięciu aktach, libretto Giovanni Frigimelica Roberti, premiera w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji, 20 listopada 1707
Semiramide in Scalona – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 28 sierpnia 1725
Sirita – opera w trzech aktach, libretto Apostolo Zeno, premiera w Giardinio della Favorita w Wiedniu, 21 sierpnia 1719, z okazji zaślubin Fryderyka Augusta Sasa, późniejszego Augusta III, króla Polski, z Maria Józefiną, córką cesarza Austrii Józefa I Habsburga
Sofonisba – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silviani według Pierre’a Corneille’a, premiera w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji, jesień 1708
Il Temistocle – drama per musica, libretto Pietra Metastasio, premiera w Hoftheater w Wiedniu, 4 listopada 1736, na cześć cesarza Karola VI, z rozkazu jego żony Elżbiety Krystyny, dekoracje Giuseppe Galli-Bibiena, choreografia baletu Alessandro Phillebois
Teodosio – libretto V. Grimami, premiera w Hamburgu, 1718
Il Tiridate ossia verità nell’inganno – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silviani, premiera w Teatrino di Corte w Wiedniu, 11 listopada 1717, oraz w Salzburgu, 1717, wznowiona w Wiedniu, 1730, z intermezzo Lisetta ed Astrolobo
Il Tirsi – drama pastorale w pięciu aktach, libretto A.Z. (Apostolo Zeno?), premiera w teatrze San Salvatore w Wenecji, 1696 (II akt Caldara, I akt Lotti, II akt Ariosti, IV i V akt ?)
Tito e Berenice – opera w trzech aktach, libretto Sigismondo Capece i Pietro Ottoboni, premiera w Teatro Capranica w Rzymie, 10 stycznia 1714
Il trionfo d’amore – premiera w Rzymie, 1709
La verità nell’inganno ossia Arsinoe – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silviani, premiera w Salzburgu, 15 listopada 1727, z intermezzo Lisetta ed Astrolobo
Zaira – opera w trzech aktach, libretto Francesco Silviani, premiera w Wiedniu, 1719
Dido and Aeneas – wykonania
2022, 7-9 października – 11 Festiwal Oper Barokowych Warszawskiej Opery Kameralnej
Inscenizacja i reżyseria – Tomasz Cyz
Kierownictwo muzyczne – Dirk Vermeulen
Scenografia i kostiumy – Natalia Kitamikado
Choreografia – Weronika Bartold
Reżyseria światła – Katarzyna Łuszczyk
Inspicjent – Renata Tokarska
Wykonawcy
Dydona/Spirit – Margarita Slepakova, Natalia Rubiś
Eneasz – Artur Janda, Paweł Horodyski
Belinda – Anna Zawisza
Kobieta (Dama) – Dorota Szczepańska, Anna Werecka
Czarownica – Roksana Wardenga, Wanda Franek
Pierwsza Wiedźma – Joanna Radziszewska, Anna Koehler
Druga Wiedźma – Karolina Róża Kowalczyk, Ewa Puchalska
Żeglarz – Tomasz Grygo, Aleksander Słojewski
Aktorzy/Performerzy
Weronika Bartold, Weronika Humaj, Małgorzata Czyżowska, Szymon Roszak, Maciej Cymorek, Maciej Zuchowicz
Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej
Kierownik Zespołu Wokalnego – Krzysztof Kusiel-Moroz
Orkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej
Musicae Antiquae Collegium Varsoviense
2021, 01 lutego – Festiwal Opera Rara, premiera online
Reżyseria i choreografia: Natalia Iwaniec 
Wykonawcy:
Capella Cracoviensis
Dydona – Ilona Szczepańska
Belinda – Magdalena Łukawska
Eneasz – Piotr Kwinta
Czarnoksiężnik – Przemysław Bałka
Żeglarz – Szczepan Kosior
Duch – Katarzyna Brajner
Wiedźmy/soprany – Michalina Bienkiewicz, Katarzyna Brajner
Alty – Dorota Dwojak-Tlałka, Łukasz Dulewicz
Tenory – Andrij Khorsik Piotr Windak, Szczepan Kosior
Basy – Marek Opaska, Przemysław Bałka
Agnieszka Świątkowska, Beata Nawrocka – skrzypce; Jacek Dumanowski – altówka, Konrad Górka – wiolonczela; Michał Bylina – kontrabas; Aleksander Mocek – klawesyn.
2019, 26/27 października – Polska Opera Królewska, Teatr Królewski w Łazienkach
Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Garstka
Reżyseria, reżyseria świateł: Natalia Kozłowska
Scenografia: Marlena Skoneczko
Choreografia: Edgar Lewandowski
Przygotowanie Zespołu Wokalnego: Lilianna Krych
Wykonawcy:
Prolog:
Febus – Michał Janicki
Pierwsza Nereida – Małgorzata Grzegorzewicz-Rodek
Druga Nereida – Iwona Lubowicz
Wenera – Olga Pasiecznik/Aneta Łukaszewicz
Wiosna – Marta Boberska
Pierwsza pasterka – Agnieszka Kozłowska
Druga Pasterka – Joanna Talarkiewicz
On – Krzysztof Łazicki/Antoni Olszewski
Ona – Marta Schnura
Opera:
Belinda – Marta Boberska
Dydoan – Olga Pasiecznik/Aneta Łukaszewicz
Druga dama – Agnieszka Kozłowska
Eneasz – Michał Janicki
Czarownica – Dorota Lachowicz/Małgorzata Bartkowska
Pierwsza wiedźma – Małgorzata Grzegorzewicz-Rodek
Druga wiedźma/Duch – Iwona Lubowicz
Marynarz– Jakub A. Grabowski
Zespół wokalny Polskiej Opery Królewskiej
Capella Regia Polona, dyr. Krzysztof Garstka
Tancerze Zespołu Varsavia Galante
2017, 10 lutego – Festiwal Opera Rara, Filharmonia im. K. Szymanowskiego, Kraków
Kierownictwo muzyczne – Fabio Bonizzoni
Choreografia – Francesco la Cava
Wykonawcy:
Dido – Rafaella Milanesi
Belinda – Stefanie True
Aeneas – Richard Helm
Sorceress – Iason Marmaras
La Risonanza, Krakowski Chór Mieszczański
2015, 13/14 marca – Warszawska Opera Kameralna
Kierownictwo muzyczne: Liliana Stawarz
Reżyseria: Ryszard Peryt
Reżyseria wznowienia: Grzegorz Boniecki
Scenografia: Andrzej Sadowski
Choreografia: Jolanta Kruszewska
Wykonawcy:
Dido – Iwona Lubowicz
Aeneas – Bogdan Śliwa
Belinda – Marta Boberska
Druga dama – Agnieszka Kozłowska
Czarownica – Dorota Lachowicz
Pierwsza wiedźma – Justyna Stepień
Druga wiedźma – Sylwia Krzysiek
Duch – Karol Bartosiński
Żeglarz – Andrzej Marusiak
Musicae Antiquae Collegium Varsoviense pod dyr. Lilianny Stawarz
Zespół wokalny Warszawskie Opery Kameralnej
tancerze
2011, 5 marca – Teatr Wielki Łódź
Kierownictwo muzyczne: Łukasz Borowicz
Reżyseria: Jacek Gąsiorowski
Scenografia i kostiumy: Anna Wunderlich
Choreografia: Alexandr Azarkevitch
Projekcje wideo: Krzysztof Niemczycki
Wykonawcy:
Dydona – Agnieszka Makówka, Agnieszka Rehlis
Eneasz – Robert Gierlach, Adam Szerszeń
Belinda / Pierwsza wiedźma – Patrycja Krzeszowska, Dorota Wójcik
Czarownica – Bernadetta Grabias, Małgorzata Kustosik
Druga wiedźma / Kobieta – Jolanta Bobras, Małgorzata Borowik
Duch – Małgorzata Kustosik, Mirosław Niewiadomski
Marynarz – Mirosław Niewiadomski, Dominik Sutowicz
Śmierć – Przemysław Rezner
2010, 14 czerwca – Teatr Collegium Nobilium, Akademia Teatralna w Warszawie
Kierownictwo muzyczne: Lilianna Stawarz
Reżyseria: Natalia Kozłowska
Scenografia Paulina Czernek
Wykonawcy:
Dydona – Elżbieta Izdebska, Barbara Zamek-Gliszczyńska
Belinda – Natalia Kawałek, Ewelina Siedlecka
Eneasz – Łukasz Hajduczenia
Czarownica – Katarzyna Otczyk
Dama dworu – Joanna Freszel, Aleksandra Klimczak
Wiedźma I /Duch – Michał Sławecki
Wiedźma II – Jakub Józef Orliński
Żeglarz – Andrzej Klepacki
1995, 28 września – Warszawska Opera Kameralna
Kierownictwo muzyczne: Liliana Stawarz
Reżyseria: Ryszard Peryt
Scenografia: Andrzej Sadowski
Choreografia: Jolanta Kruszewska
Wykonawcy:
Venus/Dido – Olga Pasiecznik
Pierwsza Nereida/Belinda – Marta Boberska
Druga Nereida/Druga dama – Amy Wheeler, Urszula Jankowska
Wiosna/Czarownica – Dorota Lachowicz
Pierwsza Pasterka/Pierwsza wiedźma – Grażyna Mądroch
Druga Pasterka/Druga wiedźma – Barbara Abramowicz
Merkury/Duch – Bernard Pyrzyk
Febus/Aeneas – Przemysław Rezner, Bogdan Śliwa
Ona – Ewa Mikulska
On – Sławomir Jurczak
Żeglarz – Jacek Wisłocki
Zespół mimów, Zespół solistów
1980 – Krakowski Teatr Muzyczny. Scena Barokowa
Kierownictwo muzyczne: Ewa Michnik
Reżyseria: Laco Adamik
Scenografia: Barbara Kędzierska
Choreografia: Witold Gruca
Wykonawcy:
Dydona – Zofia Jankowska, Ewa Kowalczyk
Eneasz – Władysław Dyląg, Adam Kruzel, Janusz Wenz
Belinda – Elżbieta Szmytka, Alicja Świątek, Elżbieta Towarnicka
Dama dworu – Maria Domańska, Krystyna Kiedo
Czarownica – Zofia Jabłońska, Halina Szymańska
Wiedźma I – Jadwiga Galant, Teresa Wesseley
Wiedźma II – Barbara Adamik, Stefania Zachariasz
Duch – Mariola Kowalczyk, Olga Orłowska
Marynarz – Kazimierz Różewicz, Jan Wilga
1979, 20 października – Opera Bałtycka w Gdańsku
Kierownictwo muzyczne: Jerzy Michalak
Reżyseria: Bogumiła Czosnowska
Scenografia: Marcel Kochańczyk
Choreografia: Zygmunt Kamiński
Opery
Achille in Sciro Johann Adolf Hasse
Aci, Galatea e Polifemo Georg Friedrich Haendel
Acis and Galatea Georg Friedrich Haendel
Admeto, Rè di Tessaglia Georg Friedrich Haendel
Adriano in Siria Giovanni Battista Pergolesi
Agrippina Georg Friedrich Haendel
Alceste Georg Friedrich Haendel
Alcina Georg Friedrich Haendel
Alessandro Georg Friedrich Haendel
Alessandro Severo Georg Friedrich Haendel
Alexander’s Fest Georg Friedrich Haendel
Almira Georg Friedrich Haendel
Amadigi di Gaula Georg Friedrich Haendel
Antigono Johann Adolf Hasse
Arbace Georg Friedrich Haendel, Leonardo Vinci, Johann Adolph Hasse
Arianna Claudio Monteverdi
Arianna in Creta Georg Friedrich Haendel
Ariodante Georg Friedrich Haendel
Armide Jean Baptiste Lully
Arminio Georg Friedrich Haendel
Atalanta Georg Friedrich Haendel
Attlio Regolo Johann Adof Hasse
Il ballo delle Ingrate Claudio Monteverdi
Berenice, Regina d’Egitto Georg Friedrich Haendel
Belshazzar Georg Friedrich Haendel
Caio Fabrizio Johann Adolf Hasse
Castor et Pollux Jean-Philippe Rameau
Il combattimento di Tancredi e Clorinda Claudio Monteverdi
The Comical History of Don Qiochote Purcell Henry
Comus Georg Friedrich Haendel
Daphne Georg Friedrich Haendel
Dardanus Jean-Philippe Rameau
Deidamia Georg Friedrich Haendel
Dido and Aeneas Purcell Henry
Ezio Georg Friedrich Haendel
The Fairy Queen Purcell Henry
Faramondo Georg Friedrich Haendel
Farnace Antonio Vivaldi
Il Flaminio Giovanni Battista Pergolesi
Flavio, Re de’Longobardi Georg Friedrich Haendel
Il Floridante Georg Friedrich Haendel
Lo frate’nnamorato Giovanni Battista Pergolesi
Germanico in Germania Nicola Porpora
Gismondo, Re di Polonia Leonardo Vinci
Giulio Cesare in Egitto Georg Friedrich Haendel
Hercules Georg Friedrich Haendel
Hippolyte et Aricie Jean Philippe Rameau
L’incoronazione di Poppea Claudio Monteverdi
Israel in Egypt Friedrich Georg Haendel
Jephtha Georg Friedrich Haendel
Judas Maccabaeus Georg Friedrich Haendel
Juditha triumphans Antono Vivaldi
Livietta e Tracollo Giovanni Battista Pergolesi
Marc’Antonio e Cleopatra Johann Adolf Hasse
Muzio Sevola Georg Friedrich Haendel
Naïs Jean-Philippe Rameau
L’Olimpiade Giovanni Battista Pergolesi
L’Orfeo Claudio Monteverdi
Orlando Georg Friedrich Haendel
Ottone, Re di Germania Georg Friedrich Haendel
Il pastor fido Georg Friedrich Haendel
Platée Jean-Philippe Rameau
Poro, Rè dell’Indie Georg Friedrich Haendel
Il prigioner superbo Giovanni Battista Pergolesi
Radamisto Georg Friedrich Haendel
Rinaldo Georg Friedrich Haendel
Il ritorno d’Ulisse in patria Claudio Monteverdi
Rodelinda, Regina de’Longobardi Georg Friedrich Haendel
Rodrigo Georg Friedrich Haendel
Salustia Giovanni Battista Pergolesi
San Casimiro, Re di Polonia Alessandro Scarlattti
Saul Geor Friedrich Haendel
Semiramide riconosciuta Leonardo Vinci
Il Sant’Alessio Landi Stefano
La serva padrona Giovanni Battista Pergolesi
Samson Georg Friedrich Haendel
San Casimiro Rè di Polonia Alessandro Scarlatti
Semele Georg Friedrich Haendel
Sigismodo Gioachino Rossini
Susanna Georg Friedrich Haendel
Tamerlano Georg Friedrich Haendel
The Tempest Purcell Henry
Teseo Georg Friedrich Haendel
Tirsi e Clori Claudio Monteverdi
Tolomeo ed Alessandro Domenico Scarlatti
Tolomeo, Rè di Egitto Georg Friedrich Haendel
Il trionfo del Tempo e del Disinganno Georg Friedrich Haendel
Il Venceslao Antonio Caldara
Venus and Adonis John Blow
Dido and Aeneas
Dido and Aeneas – Dydona i Eneasz
opera w trzech aktach z prologiem
muzyka Henry Purcell
libretto Nahum Tate inspirowane IV Księgą „Eneidy” Wergiliusza
premiera w szkole dla dziewcząt Josiasa Priesta w Chelsea, 1689
Premierowa obsada:
Dydona (sopran)
Belinda (sopran)
Second woman (sopran)
Serceress (alt)
First Witch (sopran)
Second Witch (sopran)
Spitit (alt)
Eneasz (baryton lub tenor)
Sailor (sopran lub tenor)
Akt I
Belinda usiłuje rozchmurzyć swa siostrę Dydonę, królową Kartaginy. Jednak Dydona cierpi, darząc tajemnym uczuciem uciekiniera z Troi, Eneasza. Belina i Dama dworu usiłują przekonać Dydonę, aby uległa uczuciu. Do stóp królowej pada też sam Eneasz, wyznając swa miłość. Amor triumfuje.
Akt II
Szczęście znakomitej pary wzburzyło ciemne moce. Czarownica i jej siostry wiedźmy szykują spisek. Eneasz ma z rozkazu bogów spieszyć do Italii. Zły Duch pod postacią Merkurego skłoni go do opuszczenia Dydony. Wiedźmy rozpętują burzę, aby popsuć królewskiej parze polowanie. Tymczasem dwór cieszy się pięknem natury. Eneasz składa u stóp kochanki trofeum łowieckie. Jednak nadchodzi burza. Eneasz widzi ducha o rysach Merkurego, który wzywa go wypełnienia obowiązków – opuszczenia Kartaginy i wyruszenia do Italii. Rozpacza, jednak chce być posłuszny bogom.
Akt III
Towarzysze Eneasza szykują się do podniesienia żagli. Wiedźmy radują się z udanej intrygi i planują zatopienie floty. Zrozpaczona Dydona odrzuca ze wzgardą usprawiedliwienia Eneasza. Po jego odejściu żegna się z siostrą (Lament Dydony) i umiera. Nad jej mogiłą pojawia się chór Kupidynów.
Wykonania w Polsce
Opery Purcella
Bonduca lub the British Heroine – muzyka sceniczna do sztuki Beaumonta i Fletchera, premiera w Drury Lane Theatre w Londynie, wrzesień/październik 1695
Circe – muzyka sceniczna do sztuki Charlesa Davenanta, premiera w Dorset Garden Theatre w Londynie, 1690
The Comical History of Don Quixote
Dioclesian lub Prophetess lub The History of Dioclesian – semi-opera w pięciu aktach, libretto wg sztuki Thomasa Bettertona, premiera w Dorset Garden Theatre w Londynie, 1690
The Indian Queen – semi-opera w pięciu aktach z prologiem, libretto John Dryden i Robert Howard, premiera w Dorset Garden Theatre w Londynie, 1695 (akt piąty – Daniel Purcell, brat Henry’ego)
King Arthur lub The British Worthy – semi-opera w pięciu aktach, libretto John Dyrden, premiera w Dorset Garden Theatre w Londynie, maj lub czerwiec 1691
The Libertine lub The Libertine Destroyed – muzyka sceniczna do sztuki Thomasa Shadwella, premiera w Londynie 1695
Oedipus, King of Thebes – muzyka sceniczna do sztuki Johna Drydena/Nathaniela Lee, premiera 1692
Timon of Athens – semi-opera, libretto Thomas Shadwell wg Szekspira, premiera w Drury Lane Theatre w Londynie, maj lub czerwiec 1695
Theodosius lub The Force of Love – muzyka sceniczna do sztuki Nathaniela Lee, premiera w Dorset Garden Theatre w Londynie 1680